Sinds 2025 zet Dick Alle Huppes (roepnaam: Alle) een bijzondere fietsenmakerij in Amsterdam Oost voort. Deze webpagina ’fietshistorie’ kunt u meer vinden over de geschiedenis van deze winkel en onderaan vindt u een BLOG vanuit de werkplaats . Voor aanvullingen, opmerkingen of reacties over deze pagina kunt u mailen naar: alledickhuppes@protonmail.com . Want hij kan best een beetje hulp gebruiken van mensen in de buurt om deze pagina aan te vullen over de bijzondere historie van deze fietsenmakerij in de Oosterparkbuurt! Heeft u zelf nog bijzondere of leuke anekdotes, foto’s of herinneringen aan deze fietsenmakerij? Heel leuk als u ze opstuurt, dan zetten we ze er graag bij!
Veel bronvermelding gaat uit naar ‘’Het geheugen van oost’’, Een platform waar veel over de geschiedenis van Amsterdam Oost wordt verzameld.
Alle en Jeroen
Na mijn middelbare school fietste ik naar Portugal en daarna besloot ik de opleiding fietstechniek te volgen aan het ROC. Ik ging daarop langs bij verschillende fietsenmakers op zoek naar een stageplek. Zo belandde ik bij Jeroen. Hij stond op het balkon, samen met zijn toenmalige geliefde Roosje. Terwijl ik mijn motivatie uitlegde, lachten ze. Jeroen keek vriendelijk maar een tikje twijfelend, Roosje juist aanmoedigend. “Ja joh, neem zo'n jonge jongen onder je hoede,” zei ze. “Je kan hem van alles leren, en hij kan jou helpen.” Na wat gemurmel en gemopper stemde Jeroen in: twee dagen per week mocht ik langskomen om van hem te leren hoe je fietsen repareert.
Zo begon een bijzondere stageperiode bij een echte buurt fietsenmaker. Jeroen gaf me een stevige basis om het vak in te gaan. Ik kon hem helpen met het uitvoeren van eenvoudige reparaties. Daarnaast nam hij de tijd voor mij om complexere reparaties en leerstof bij te brengen. Hij stuurde mij veel artikelen door als extra huiswerk, en ik kon bij hem mijn eerste wielen bouwen en andere van dat soort mijlpalen voor de 'fietsenmaker in spé'. We hebben talloze middagen en avonden gepraat over fietsen, fietsvakanties, en hoe fietsers nog altijd aangemoedigd moeten worden. Over de maatschappelijke problemen die een fiets kan oplossen, over bijzondere fietsfiguren, en over hoe hij de fietsen van de Bici Clown en Heinz Stücke had opgebouwd. En natuurlijk over muziek — jazz, reggae — en zijn muzikale verleden. Ondertussen is Jeroen alweer meer dan een decennium een hele goede vriend.
Voor mij, en voor velen, was Jeroen een stille, vaste waarde. Hij werkte op zijn eigen manier: rustig, natuurlijk, en in de geest van het oude Amsterdam. Altijd aanwezig op de Kastanjeweg. Ik zou hem omschrijven als een betrokken einzelgänger: iemand die dingen deed zoals hij vond dat ze gedaan moesten worden — vriendelijk mopperend reparaties uitvoeren en klanten opvoeden over fietsgebruik, zoals hij het zelf noemde. Dat werkte. Vijf dagen per week stond hij er: een vriendelijke, integere man, een van de beste ras fietsenmakers van Amsterdam. Soms met ruwe randjes, maar juist die maakten hem compleet.
In februari is Jeroen plotseling overleden. Zijn dood was een grote schok voor de buurt en voor zijn naasten. Begin maart is hij, vanuit zijn werkplaats, in de bakfiets naar De Nieuwe Ooster Begraafplaats gebracht — begeleid door familie, vrienden, buurtbewoners en anderen die hem liefhadden. Hij laat een groot gat achter. We gaan hem ontzettend missen.
Na zijn overlijden heb ik, als oud-leerling, besloten om de winkel over te nemen. Dat is best vreemd. Jeroen en ik hadden het er vaak over dat het “op een dag” mooi zou zijn als ik de winkel zou voortzetten. In de weken voor zijn overlijden spraken we nog over samenwerken in een maatschap: hij zocht naar manieren om minder te werken, ik naar nieuw werk. Maar die dag kwam veel te vroeg. Jeroen is 57 jaar geworden.
Ik ga verder waar Jeroen is gebleven. Letterlijk. Zijn gereedschap ligt nog steeds op de werkbank zoals hij het heeft achtergelaten na zijn laatste werkdag. Ik pak het weer op, met eerbied. Ik zal mijn best doen om de fietsenmakerij voort te zetten in Amsterdam-Oost, om deze plek te behouden voor fietsers en buurtbewoners en mensen van dienst te zijn op een vergelijkbare manier als mijn voorganger heeft kunnen aanbieden. Ik neem de kennis mee die ik bij Jeroen heb opgedaan, samen met wat ik heb geleerd van andere leermeesters in kleine en grotere werkplaatsen. Het is een avontuur. En ja, het is soms gek, ook een beetje (of nogál) rauw en onwennig dat hij er niet meer is, maar vooral ook heel mooi.
Kom vooral langs met je fiets, voor raparaties/ advies. Maar ook gewoon voor een kop koffie en een babbel. Daar was Jeroen nogal van. Dus dat wil ik voortzetten. Een laagdrempelige werkplaats op straatniveau in een prachtige volksbuurt in Amsterdam.
Het pand
Kastanjeweg 20 is al heel lang een plek voor ambacht. In ieder geval heeft er in de jaren 40 een slager gezeten. Maar nu stuit ik ook op archieven die zeggen dat er ook een melkboer heeft gezeten. Dus ik ben eigenlijk wel benieuwd, hoe ver gaat de geschiedenis van ambacht in dit pand al terug? In ieder geval is er al sinds 1969 een fietsenmaker gehuisvest. ‘De voormalige bakkerij naast het mooie Kastanjeplein in Amsterdam Oost werd in 1968 omgebouwd door Harry Heerooms tot fietsenwinkel.’
Dit is een foto van Harry Heerooms eind jaren 70, begin jaren 80. Harry heeft ongeveer 40 jaar een fietsenwinkel gehad op het adres. Tot 2004. Hier een fragment uit het geheugen van oost: https://geheugenvanoost.amsterdam/page/12216/de-zingende-fietsenmaker-de-man-met-de-pet-en-nu-jeroen Harry Heerooms stond bekend als de zingende fietsenmaker, hij stond vaak op straat te repareren en zong onder het werk met geschoolde stem. Hij kwam uit een muzikale familie en zong in diverse koren en in een Operette Vereniging. Volgens Jeroen - die hem niet zelf heeft gekend - spreken de mensen over hem als een sieraad voor de buurt : "altijd vrolijk, iedereen groetend". Toen hij eindelijk van zijn pensioen ging genieten werd de zaak overgenomen door Wim Korthof ' de man met de pet' en Louis van der Lee, die onder de naam "t Mannetje" ruim 7 jaar de zaak voortgezet hebben.
Na Wim heeft Jeroen in 2011 de winkel overgenomen.
Dit is een foto van Jeroen in zijn werkplaats. Met een gebalde vuist en gereedschap maakt hij zijn trots als fietsenmaker kenbaar aan de fotograaf. ‘Yeah’